Y. Mimar Serap GÜLER

Dünyaca ünlü yarımadanın dantel gibi işlenmiş kıyılarında, koylarında, denize hakim her yamacında boncuk boncuk serpilmiş, güneşin parlak ışığında yeşil ve mavi ile birlikte sim sim parlayan tembellik sığınakları, tatil sembolü kutucuklar.

Siz bilir misiniz kedi kulaklı küp şekerleri?

Bir de;

Rüzgarı hiç bitmeyen bu diyarda panları artık dönemeyen minik değirmenleri?

Eminim bilirsiniz ya da bileceksiniz, şehir denen karmaşık yerden kaçmaya karar verdiğinizde. Kaçıp geleceksiniz, hayatınızı damıtıp, kendinizi dinlemeye.

Nasıl? Reklam iyi, tablo şık, vitrin "tarz" değil mi?

Kaçıp gelecekseniz eğer yukarıda anlatılan tablonun cazibesi sizi çekecektir, şekerlere koşan arılar gibi üşüşeceksiniz siz de bir tutam tatmak için. Sonra şehrine dönen dönecek, bir dahaki paydosa kadar hayal kuracak, kısacık tatilinden arta kalanlarla yetineceklerdir.

Peki ya kalacak olanlar, kalmaya karar verenler, hayatına yeni, dingin bir yön verecekler, huzura kavuşacaklar, ruhlarını temizleyecek, bedenlerini deniz, güneş ve alkolle 'marine' edecekler? İşte sizin için reçete bu amaçların dışına taşmamalı ve aklınızı şehrinizde bırakmalısınız, çünkü meraklarınızla ve sağduyunuzla gelirseniz eğer:

İnsanlığın Mars'ta yaşama hayalleri kurduğu, veya onu bırakın su altına yapı yapabildiği bu yüzyılımızda hala deniz kenarı rutubetiyle bile başa çıkamayan, her yıl boyana boyana bölgedeki boya firmalarına köşeyi fırıl fırıl döndüren, su yalıtım malzemeleriyle henüz tanışamamış veya tanışmak istememiş inşaat sektörümüzün ürettiği evlerde neden oturulduğunu ve bu evlerin nasıl ve neden gerçek değerinin bilmem kaç misli fiyatlarla piyasada el değiştirdiğini,

Rüzgarı hiç bitmeyen bu yerde kurul kararı marifetiyle ayakta kalmış ama panları fosilleşmiş değirmenler ağlarken suratınıza neden herkesin ısrarla zar zor getirilen ve sürekli kesilen elektrik enerjisiyle veya odun sobasıyla ısınmaya çalıştığını,

Her yıl bilmem kaç bin yeni konutun eklendiği bir yerde antik Roma kentleşmesinde görülen kanalizasyon sisteminin halen neden buralara uğramadığını,

Eşekle gidilebilecek kalitede yolların üzerinden nasıl olup da eski Türk Lirası ile milyarlık ciplerin cirit attığını,

Neden yerli üreticinin ürünlerini sürekli satabileceği belde pazarları yerine her köşede hüptaş, müptaş, kemtaş, kümtaş hiper marketlerinin ağ ördüğünü, hadi en azından toprağın fışkırttığı meyve sebzelerin buralara nasıl ulaşamadığını ve nereye gittiğini,

Falan, feşmekan

Dönüp dönüp düşünmekten kendinizi alamayacağınızı üzülerek hatırlatmak isterim.

Bunca evin arasında sosyalleşmek için gidilen kültür yapılarının nerede olduğu konusuna girmeyeceğim. Yazı yeterince klişe oldu zaten. Kalıcı olarak yarımadaya gelenlerin hepsi kafa dinlemek huzur bulmak, şehirden kaçmak için gelmiyorlar mı zaten?

Serap Güler
Y.Mimar,

Yalıkavak-BODRUM
Nisan 2006